News
Z dniem 22 sierpnia 2009 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (tzw. ustawy antykryzysowej), zaczęły obowiązywać nowe zasady zawierania umów na czas określony. Do umów tego typu stosowany był art. 251 Kodeksu pracy, zgodnie z którym trzecia z kolei umowa o pracę na czas określony, zawarta między tymi samymi stronami stosunku pracy ulegała przekształceniu z mocy prawa w umowę na czas nieokreślony, jeżeli przerwy pomiędzy poszczególnymi umowami nie przekroczyły miesiąca. Począwszy od 22 sierpnia br. zamiast tej regulacji stosowany jest art. 13 ustawy antykryzysowej, zgodnie z którym łączny czas zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy nie może przekroczyć 24 miesięcy.
W odniesieniu do umów na czas określony, które trwały w dniu wejścia w życie ustawy, wspomniany przepis dotyczy tylko tego okresu umowy, który przypada od 22 sierpnia br. Od tej daty należy liczyć 24 miesiące, przez które maksymalnie może obowiązywać umowa na czas określony. Zatrudnienie na podstawie takiej umowy, jeżeli obowiązywała ona w dniu wejścia w życie ustawy, może więc trwać maksymalnie do 21 sierpnia 2011 r. Wyjątek stanowią umowy, które zostały zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy, a ich termin końcowy przypada po 31 grudnia 2011 r. Rozwiązują się one z upływem terminu na jaki były zawarte.
W przypadku umów na czas określony, które przekroczą limit 24 miesięcy, nie wystąpi skutek prawny w postaci przekształcenia tych umów w umowy na czas nieokreślony. Ustawa antykryzysowa nie przewiduje bowiem takiego przekształcenia, a w okresie jej obowiązywania stosowanie art. 251 K.p. jest zawieszone. Wskazany przepis Kodeksu pracy będzie ponownie stosowany do umów na czas określony trwających w dniu 1 stycznia 2012 r. Trzeba dodać, że limit 24 miesięcy liczy się od nowa, jeżeli przerwa między zawarciem kolejnej umowy na czas określony trwała co najmniej 3 miesiące.